... we were suprised when we found out that love feels just like pain ...

20000seconden @ 2007-10-14T21:18:00

2007-11-04T18:18:14Z

{ooit...misschien}

20000seconden @ 2007-08-31T15:10:00

2004-08-31T13:11:09Z

Om los te kunnen laten is liefde nodig
Loslaten betekent niet dat het me niet meer uitmaakt; het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan doen.
Loslaten betekent niet dat ik 'm smeer; het is het besef dat ik een ander niet kan beheersen.
Loslaten is niet het onmogelijk maken, maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.

Loslaten is machteloosheid toegeven, hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in de hand heb.
Loslaten is niet proberen om een ander te veranderen of de schuld te geven; het is jezelf zo goed mogelijk maken.
Loslaten is niet zorgen voor; maar geven om.
Loslaten is niet even regelen, maar ondersteunend zijn.
Loslaten is niet oordelen, maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen, maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen; het is een ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten is niet ontkennen, maar accepteren.
Loslaten is niet treiteren, schelden of ruziemaken, maar zoeken naar mijn eigen tekortkomingen en die te verbeteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten, maar elke dag nemen zoals die komt en er mijzelf gelukkig mee prijzen.
Loslaten is niet anderen bekritiseren of reguleren, maar proberen te worden wat ik droom te kunnen zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden, maar groeien en leven voor de toekomst.

Loslaten is minder vrezen en meer beminnen.
LOSLATEN EN ZIEN WAT ER GEBEURT...

...that particular time...

2004-08-29T07:10:21Z

I stood in the room shaking in my boots
at that particular time love had challenged me to stay
at that particular moment I knew not run away again
that particular month I was ready to investigate with you
at that particular time

you thought a break would be good for two months we sat and vacillated
you thought a small time apart would clear up the doubts that were abounding
at that particular time love encouraged me to wait
at that particular moment it helped me to be patient
that particular month we needed time to marinate in what "us" meant
at that particuar time

I've always wanted everything for you
and yet I wanted to save us high water or hell
and I kept on ignoring the ambivalence you felt
and in the meantime I lost myself
I'm sorry I lost myself….i am

you knew you needed more time, time spent alone with no distraction
you felt you needed to fly solo and high to define what you wanted
at that particular time love encouraged me to leave
at that particular moment the tears came rolling down my cheeks
that particular month was harder than you'd believe
that particular time...

... but I want so badly to believe that "there is truth, that love is real"
and i want life in every word to the extent that it's absurd
and how can i tell that this is the end
when my heart doesn't have the heart to say goodbye? ...

20000seconden @ 2007-08-21T10:17:00

2004-08-27T08:23:53Z

i cannot find a way to describe it
it's there inside; all i do is hide
i wish that it would just go away
what would you do, you do, if you knew
what would you do

all the pain i thought I knew
all my thoughts lead back to you
back to what was never said
back and forth inside my head
i can't handle this confusion
i'm unable; come and take me away

i feel like i am all alone
all by myself i need to get around this
my words are cold, i don't want them to hurt you
if i show you, i don't think you'd understand
cause no one understands

i'm going nowhere (on and on and)
i'm getting nowhere (on and on and on)
take me away
i'm going nowhere (on and off and off and on)
(and off and on)

take me away
take me away
take me away
take me away

20000seconden @ 2007-08-26T20:09:00

2004-08-26T18:10:09Z

I want to sing until I lose my voice
and shout as loud as I can
release my soul
bring life back to these bones
and let me fly away with you
maybe we can be what we always wanted
in a place somewhere far away

will i forget my sorrows
and will you forget the hurt that crawls
deep inside you?

i can't tell,
i can not read your lips anymore
and it seems that even your eyes
have closed for my fingertips,
my itsy tipsy words

i can't say any more,
i wanna fly away from here

come,
if you want to...

sometimes i love you , sometimes you make me blue

2004-08-21T19:52:44Z

Everytime I cry and fall to my knees.
I just need someone to hug, I want you please.

I need your love, your desire.
I need you to spread out your arms, and hug me tighter.

I feel you slipping away, fading into the darkness.
Why can't I be normal, why do I feel this way?

Your love is what I need, nothing more.
That's all I ask, as I get on my knees for you.

I want you to love me back, I feel so lost in matter of fact.
Hold me tight, never let go
You're my security blanket and nobody will know.

20000seconden @ 2007-09-19T19:47:00

2004-08-19T17:51:27Z

I know you think that I shouldn't still love you,
Or tell you that.
But if I didn't say it, well I'd still have felt it
where's the sense in that?

I promise I'm not trying to make your life harder
Or return to where we were

I will go down with this ship
And I won't put my hands up and surrender
There will be no white flag above my door
I'm in love and always will be

I know I left too much mess and
destruction to come back again
And I caused nothing but trouble
I understand if you can't talk to me again
And if you live by the rules of "it's over"
then I'm sure that that makes sense

And when we meet
Which I'm sure we will
All that was there
Will be there still
I'll let it pass
And hold my tongue
And you will think
That I've moved on....

20000seconden @ 2007-10-17T20:22:00

2004-08-17T18:22:21Z

...so when you feel like hope is gone, look inside you and be strong...

2004-08-16T18:51:15Z

do you remember?

- all the words you said.
- all the things you did.
- all the promises you broke.
- all the mess you left behind.
& all the times you made me cry.

but even one sweet kiss can take away all this..

i should stop thinking, ctrl alt del, erase my memory.
i should stop caring, escape, start all over again.

~~but i won't..~~

i'll be patient, not like you asked.. and love you forevermore...

20000seconden @ 2006-11-15T21:33:00

2004-08-15T19:33:41Z

20000seconden since you left, and i'm still counting

20000seconden @ 2007-10-24T20:14:00

2004-08-14T18:15:01Z

you told me you needed some time alone.
alone without someone like me to weigh you down.
(you never said that last part)
but your eyes did...

and what are we now? we don't know how to be friends.
clipped conversations, trying to pretend that it's normal to leave off the "i love you."

and this uncomfortable state doesn't feel like it's changing.
so this is goodbye...
(i guess :( )

20000seconden @ 2007-10-13T16:30:00

2004-08-13T14:32:58Z

er is een manier om op jou te wachten. ik zit
en huil mijn tranen leeg. het is een nacht
om te schrijven 'de maan is eeen kopje

chinees porselein aan scherven gevallen'
of, zoals je me ooit voordeed, 'ver weg
huivert de nacht geel' en ik drink nu enkel nog

kleine slokjes, bij beetjes uit piepschuim.
er is een manier om te
wachten - te zitten en denken aan de

tijd toen het water boven onze hoofden sloot -
en er is een tijd om te wachten. met jouw hand
in mijn haar en je knie die in de mijne ligt te verdwalen.

er is een hoop om te wachten. als ik denk
aan hoe ik jou verloren heb -
en hoe je steeds terugkomt, zweeft tussen

jou en mij- zo zou ik vannacht trieste
verzen kunnen schrijven. maar dat is alles
het wachten niet waard. kom, kom

kom voor ik mijn ogen sluit.

20000seconden @ 2006-10-13T16:29:00

2004-08-13T14:29:55Z

Hij zei dat hij van mij hield. We kusten elkaar met gevoelige lippen. Ik zei dat ik van hem hield. Ik meende het.
Verder was er niets te zeggen. Niet met woroden.
Toen ging ik weg en hij deed de deur achter mij op slot.

ik heb je altijd graag gezien, ik zie je graag en zal je altijd graag blijven zien...

2004-08-11T12:20:42Z

zo fluisterde hij {niet} tegen mij
en drukte mij tegen hem aan
de wanhoop leek er uit te schijnen
en ik wist niet wat te zeggen
geen woord, geen zin was goed genoeg

maar toch spraken wij,
over "ons",
over later misschien,
en hoe vroeger was,
en het was moeizaam, maar genoeg

(voorlopig :$)

20000seconden @ 2007-10-05T21:39:00

2004-08-05T19:39:53Z

och, ik weet nie meer wat ik moet zeggen...

keb et gewoon moelijk nu, met mezelf ook.. het lijkt alsof van de vele keuzes die ik gemaakt heb in mijn leven, slechts enkele juist zijn.. en ik op bepaalde wegen een andere pad had moeten inslaan...

en daarom ben ik beginnen twijfelen.. om te beginnen aan kleine dingen maar later ook aan grotere, steeds grotere... kvraag me nu zelfs af of liefde nog bestaat, of dit ook geen illusie is om je leven aangenamer te maken.. een zinsbegoocheling om ons tevreden te stellen?

wat rest ons hier nog? we leven maar hoe? wat is het dat ik hier stil in handen hou, dat zacht in mij klopt als een levend vuur? waar zal ik het water vinden dat mijn vuur blust? en waar de zachte aarde die het aanvult?

ik weet het niet meer, mijn hart zit vast in een labyrint, ik zit opgesloten in een toren, en ik ben geen prinses, en heb zeker geen haren genoeg om je te kunnen redden van de bodem...

ik kan mezelf nog niet redden, geloven, laten geloven.. hoe kan ik dan hopen dat jij mij gelooft? (hope is always the fear of the pain that may come...)

ik lieg niet, enkel tegen mezelf... ik hou me een spiegel voor... durf je erin kijken? ik kijk en val, duik in wie ik ben, wordt weggeblazen door een orkaan, de orkaan die ik zelf geschapen heb met mijn woorden, mijn beloften...

het spijt me, ik snap het allemaal niet meer
sorry, ik mis je
kusjes...

20000seconden @ 2007-10-20T21:17:00

2004-08-05T19:18:27Z

Inspiration:
Gezocht in mezelf
Naar antwoorden op vele vragen
Antwoorden die zo moeilijk te vinden zijn

Keuzes worden gemaakt
De verkeerde wellicht
Vragen worden beantwoord
Maar de antwoorden doen vaak zoveel pijn

Gevonden in je ogen:
De weerspiegeling van verlangen

Geplant in de mijne:
Verlangend naar een goed bericht
...

[TO BE CONTINUED]

20000seconden @ 2007-10-27T21:31:00

2004-08-01T19:34:56Z

hope has flown and i'm dead again...

ik voel me gewoon leeg, uitgeput...

het lijkt alsof hij me het ene moment alles terug kado geeft, maar het de volgende seconde al weer wegneemt...

ik heb besloten om hem nog één keer te zien... ik ben bang dat dit niets zal helpen om hem terug te krijgen, dat hij daarna gewoon zal beseffen dat hij mij langzaam vergeet, maar ik kan gewoon niet anders, het doet me anders veel te veel pijn...

misschien moet ik er gewoon een streep onder trekken? de steen in mijn hart weegt zo zwaar, kan niemand helpen dragen? :$ nee, ik moet dit zelf doen, sterk genoeg worden... maar ik kan hem niet vergeten, wil hem niet vergeten. het lijkt alsof hij de enige ware is, maar ik niet de enige ware voor hem... en wat nu, wat als zijn gevoelens voor mij niet zijn drang naar alleenzijn kan overheersen? wat dan?

bah, zo'n zielige post :(
kben gewoon mislukt, mislukkeling...

. kimi no kaori ga kieruto asa niwa nani mo nokoranai .

20000seconden @ 2007-08-28T18:01:00

2004-07-28T16:03:41Z

het was stil -het wachten duurde
lang in ons hoofd- vinger voor vinger
gaf je mijn lichaam terug,

als mocht ik nu eindelijk
thuiskomen. wij bevroren in
zoveel gewichtigheid en haalden

onze handen open aan de regen
die zich ons leven binnendroop. als
had ik het raam de laatste keer

niet goed dichtgeknoopt.

20000seconden @ 2007-08-28T16:24:00

2004-07-28T14:31:09Z

ik mis je. alsof ik de tafel
afruim maar twee kopjes
laat staan met nog een

bodempje dromen. en in het
koffiedik probeer ik onze toekomst
in te zien. maar het blijft

troebel water waarin wij
moeten verdrinken. en dat zich
langzaam boven onze hoofden sluit.

20000seconden @ 2007-11-01T15:32:00

2004-07-25T13:32:49Z

I died in my dreams
What's that supposed to mean?
Got lost in the fire
I died in my dreams
Reaching out for your hand
My fatal desire...

20000seconden @ 2007-10-24T14:18:00

2004-07-25T12:19:44Z

je raakt me. maar raakt me niet aan.
zo zou het zijn, als traag water over brakke
grond, als het melkwit aanbreken van

de dageraad. we worden een huis, ons
haardvuur verstoken. de kilte blaast
zich een weg binnen in. we worden wat we

nooit voor elkaar waren, of zullen zijn.
we vallen -spelen verstoppertje-
in het hol van het witte konijn.

20000seconden @ 2007-10-28T21:53:00

2004-07-18T19:56:46Z

Ik had die dag met hem afgesproken. Het was een mooie dag, blauw en rustig. Ik stond te wachten aan de parking op het plein en ik zag hem afkomen op zijn brommer, zoals zovele keren ervoor. Maar deze keer sloeg ik het beeld in al zijn details
op, omdat ik wist dat het misschien de laatste keer was dat ik hem zo ongedwongen zag. Het zou zo gemakkelijk zijn geweest om naar hem toe te lopen, zijn handen te pakken, zijn vingers te kussen, zich tegen hem aan te vlijen in zijn vertrouwde geur
van zweet en douchegel en zich te laten troosten. Maar er was geen troosten meer aan dit verdriet, het was al te ver gevorderd, als een kanker was het plots uitgewoekerd in de fundering van onze relatie. Het was echter het enige
dat ik nog wou wensen- het gevoel in zijn armen te liggen en te zien hoe hij naar mij keek, ondanks alles.

Hij keek naar mij alsof hij door mij heen keek, niet naar mij keek maar naar iets anders, een kale muur of zo. Hij keek niet meer naar de persoon die enkel hij kon zien, de persoon die niemand ooit had gezien of nog zou zien. Ik had het akelige
gevoel dat hij mij nog enkel zag zoals iedereen mij zag, met de berusting dat ik toch ook maar een mens was. En als hij nu maar zijn armen om mij heen had geslagen, of als hij zich had laten gaan en een beroep had gedaan op mij... Maar nee, dat
deed hij niet. Hij wachtte slechts met hard toegeknepen lippen en keek mij aan met die mooie ogen, die mij plotseling op een afschuwelijke manier koude rillingen gaven, alsof er diep in mij een mes gestoken was waarbij mijn vlees werd
samengetrokken en mijn neus verging van de schroeiende geur van verbrand vlees, pijnlijke herinneringen.

De tijd terugdraaien naar de eerste keer, de aarzelende drie kussen op de wang en daarna een op zijn zachte lippen, de verwondering in zijn ogen,de aarzelende hand in de hare, ze zou het niet licht vergeten. Want 's nachts als ze sliep dan
droomde ze, onrustige dromen,waarin zijn gezicht haar achtervolgde, hoe ze rolden door het gras, dolgelukkig met elkaar. En hoe langzamerhand breuken waren ontstaan, kloven tussen hen in die ze negeerden maar uiteindelijk zo groot groeiden dat ook
hun vingertoppen elkaar niet meer konden raken.

(...)

Ze draaide zich om en liep de deur in, terug naar binnen. Op de hoek bleef ze even staan. Als hij nu nog haar stond te kijken, zou ze teruggaan, want ze had pijn in haar borst en branderige ogen en ze hield het niet meer.
Ze haalde diep adem en keek om, maar hij draalde slechts even en stapte toen resoluut weg. Weg van haar, weg van een verleden vol pijn, maar ook vol vreugde.

(...)

En in tranen vroeg ze af hoe het kwam dat zijn optelsom negatief uitkwam. Wat was er dat ze verkeerd gedaan had? Ze begreep dat hij dit nodig had, deze vrijheid, dat zij hem verstikte, dat ze moest veranderen. Ze begreep zoveel maar toch verstond ze
er zich niet aan dat hij het ene moment zei dat hij niet meer wist of hij haar nog graag zag en het andere moment schreef "ik hou van jou, maar ik heb dit nodig...". Het warrelde zo in haar hoofd dat alles duizelde, wat was er echt gebeurd, wat
was er later aan toegevoegd? Misschien moest ze het daarom maar opschrijven, om haar gemis uit te vlakken, aan te tonen dat het toch maar "een liefde" was. Maar wat als ze dan tot de conclusie kwam dat het "dé liefde" was?
Maar vanuit haar eigen gevoelens en gedachten kwam er geen antwoord meer want langzaam gleed ze weer met open ogen in de bodemloze zwarte put van de slaap.

20000seconden @ 2007-11-03T00:40:00

2004-07-03T18:40:52Z

i hate how i am never going to be loved again the way he loved me, never going to mean that much to anyone.

and i hate the most that i think he regrets what we've done...

20000seconden @ 2007-11-04T01:21:00

2004-07-01T18:30:55Z

Ik herinner me. Ik herinner me zoveel, maar het komt in stukjes en beetjes. Het komt los van mijn pantser, van mijn schubbenhuid. Overal waar ik kom vecht ik tegen de herinneringen.

Ik herinner me mijn eerste geliefde. Hoe ik daarna begon te tellen. Hoe vaak verliefd, hoe vaak afscheid genomen. Afscheid nemen doet pijn. Maar vergeten voel je niet.

Ik herinner me hoe anders "wij" waren. Ik voel hoeveel pijn het me doet nu jij ook uit mijn wereld gestapt bent. Ik dacht "voor altijd" achter onze namen te zien staan, maar nu vreet ook de twijfel zich een weg in mijn lijf.

Ik herinner me de eerste keer dat ik je zag.

Ik herinner me de derde keer dat ik je zag.

Ik herinner me je stralende glimlach. Ik herinner me de sterren in je ogen. Ik herinner me je slapende gezicht. Maar het meest van al spookt je verbeten gezicht voor mijn ogen, het gezicht waarmee je afscheid nam, me de rug toedraaide, en niet eens zag hoe mijn hart in stukken viel...

Ik herinner me de eerste aarzelende woorden die ik je schreef, misschien moet ik ze eens zoeken om ze je alsnog te geven. De woorden die ik je toch toestuurde, brachten nog meer sterren aan in je ogen.

Ik herinner me de laatste woorden die ik je schreef, je bekeek ze maar half en gooide ze aan de kant. Het was alsof ik zag hoe de ene ster na de andere uitdoof.

Ons leven. Ik probeer te vergeten wat ik me nog herinner. Jij was het liefste, mijn liefste op de wereld. Nu de tranen ook over mijn wangen stromen, ben ik bang dat je nooit meer terugkomt. Dat ook jij beseft heb hoe weinig waard ik ben, hoe weinig ik doorweeg op de weegschaal.

Ik herinner me dat ik dacht nooit van mijn eerste echte liefde verlost te kunnen raken. Hij kwetste me en toch keerde ik altijd bij hem terug. Nu wil ik niet meer verlost raken van jou, al heb je me achtergelaten. En niet het snijden doet zo'n pijn, maar het afgesneden zijn...

Zou ik je schrijven, zou ik je mailen, zou ik je smsen, zou ik je aanspreken op msn, zou ik je zoeken in je buurt... Er is zoveel dat ik kan doen maar als versteend teer ik op mijn tranen verder. Er is nu eenmaal denk ik niets dat ik nog kan doen om je terug te krijgen...

20000seconden @ 2007-11-01T20:17:00

2004-07-01T18:17:17Z

Ze ligt in bed als water op een spiegel: bleek en zonder woorden, hard opeengeknepen lippen. Ze droomt, zweeft verder, het lijkt alsof ze woorden op de muren schrijft met het bloed dat in al haar verdriet uit haar ogen stroomt. "Ik wou dat ik je kon zeggen wat je wilt horen maar ook ik heb geen woorden meer voor de wonde die mijn hart bedekt.."vloekt ze, en krast ze in haar armen.

(...)

"Hoe weet je na een paar minuten dat je iemand mag? Waarom was ik tot hem aangetrokken en niet pakweg op de jongen een meter links van hem? Want het was niet alleen zijn gezicht, of de prachtige vorm van zijn lichaam of zelfs niet de manier waarop hij zich voorbewoog dat hem aantrekkelijk maakte. Het was iets waarop je geen vat had, waarop je geen vinger kunt leggen zoals op een stofje. Je weet alleen dat het toen gebeurde, op dat moment, ergens in juni op een warme dag. Hoe je voelt dat zijn ogen je taxeren, zich in hem opnemen. Hoe je schuchter lacht en dichterbij tracht te komen. Hoe je dicht tegen hem aanleunt en hij met één vinger je arm streelt."
En hoe bij zoveel vervloekte herinneringen haar tranen blijven stromen...